Mentaal verzuim
 
datum: 21 december 2016

Pierre Emanuel
Ik kom bij nogal wat bedrijven over de vloer. Verzuim, verzuimpreventie, burn-out, het voorkomen ervan; men is er enorm druk mee. En terecht, het zijn serieuze problemen die ons veel geld kosten, en dus ook veel kunnen opleveren als we er wat aan kunnen doen. 

Maar er valt mij iets op: er zijn mensen die fysiek wel aanwezig zijn, maar er niet “bij” lijken te zijn. Ze zitten op hun werkplek, en lopen af en toe rond. Ze praten, reageren, eten en drinken, kortom er lijkt weinig aan de hand. En daar schuilt precies het gevaar. Want zijn ze wel productief?

Nee dus. Mentaal is een aantal van hen, soms deels, maar vaker volledig afgekoppeld. En bedrijven hebben dat nog niet of onvoldoende door. Dus kunnen ze er ook vrij weinig aan doen, terwijl het uiteindelijk een behoorlijke impact heeft op alles wat we belangrijk vinden: productiviteit, sfeer, performance, en bottom line geld. 

Het wordt dus tijd dit mentale verzuim serieus te nemen, en er wat aan te doen. Maar hoe herkennen we het? Om met de Nederlandse band De Dijk te spreken: ‘kijk om je heen’. Er zijn hang-ouderen en -jongeren bij de koffieautomaat. Die zijn nog relatief eenvoudig te spotten. Dan heb je de ankertjes, ventieltrekkers en droeftoeters. Herkenbaar? En dan de lastigste categorie: de ja-zeggers maar nee-doeners. Met een glimlach leiden ze je om de tuin. 

Het mentale verzuim is minstens zo erg als het fysieke, en vanwege de enorme impact een must om dit serieus aan te pakken. Het probleem eerst herkennen, en dan erkennen. Dan zouden er geen barrières meer mogen zijn om vervolgens over te gaan tot actie. Dat begint met het op zoek gaan naar de oorzaak. Ga in gesprek. Ik zeg niet dat het eenvoudig is, maar wel nodig. En het loont de moeite. Voor iedereen. 

Pierre Emanuel, OSIC - Bureau voor Human Investment

www.osic.nl